Wednesday, June 11, 2008

She Wanted to be Independent!!


It’s nearly a month now since my younger sister moved out of our house.
Nope. Not because she got married or went abroad.

She just said she wanted to be INDEPENDENT

At first, I must say, like my Mama and Papa... I’m not into her decision. Hellooo... living on your own is not that easy!! Doesn’t she know that!
We’re living like a princess at home worrying not about the laundry, everyday food, where to find money for the lodging, etc.. etc.. And here she is... wanted to move out?

Haaayy.. But unfortunately, she still insists to go. Ganon katigas ang ulo nun!!

Since she was gone, I got my independence too.
Free to do whatever I want to our room, I could stay longer in the restroom without somebody knocking and shouting “Ate, pakibilis... malalate na ko!”, and most of all ako na ang nag-iisang senyora ng kabahayan!
Musta naman yun di ba?!

But after a month, I must say, I missed her though.
I miss her music; the days I would woke up at night to open the door because she went home late again. I miss the days na palagi akong nagsesermon kahit na tinatakpan na niya tenga niya... Haha!! Mas palasermon ako kesa kila Mama.

Last weekend, she stays longer in our house since it’s a long weekend. Sorry to say, yung place niya ginawa na naming tambakan ng mga books, mga naiwan niyang gamit.. and kung ano-anong abubot. In short, wala siya matutulugan. Saturday night nung umuwi siya, kaya ayun, sa sofa siya natulog.. isang unan lang and walang electric fan. Tapos pagdating ko pa seeing her sa bahay.. “Uy may bisita pala tayo!” (ang sama ko!)

Pero the day after, Sunday after church, I bought her a foldable mattress. Seeing her sleeping in the sofa was a pinch in my heart.. naks! I felt so sweet.. Haha!! Wala lang naisip ko kasi minsan na nga lang siya nasa bahay why not give her a warm welcome and a comfortable place to sleep. Para naman ganahan siya dumalaw ng madalas. Kahit di naman kasi sabihin, I know my Mama misses her. And so do my Papa and younger brother. We’re still hoping na pag nahirapan na siya, babalik din siya sa bahay!!

Hopefully... SOON!


39 comments:

  1. dapat sa higaan mo pinatulog...
    sama mo talaga...
    minsan ka lang matutulog sa lapag eh... :))

    ReplyDelete
  2. Aw mas namiss ko tuloy Ate ko! Xa pag nandun xa sa hauz ng papa nya xa ang natutulog sa sofa at ako sa room nya! She give everything I want like money etc! Huhuhuhuhuhu

    ReplyDelete
  3. waaah!! ang bibilis nyo ah?! gising pa kayo?

    ReplyDelete
  4. haha!! same here, di pa makatulog.. muni-muni!
    kuya Duni.. musta ang princess? malaki na?

    uy Jem, ate ka rin di ba?!. :D

    ReplyDelete
  5. eeeehh.. hindi ako pwede matulog sa floor
    sumasakit likod ko!! .. **palusot!! ;)

    ReplyDelete
  6. Maybe that's the reason why she wanted to move out. Hindi naman kasi palaging dapat ganyan ang buhay eh. But yea, mahirap. Hahahaha. My brother told me so.

    At first, ganyan din ang sinabi ko sa kanya. Na bakit kailangan nya umalis since he's the boss of our house, but then, after 1year of being independent, nung dumalaw ako sa bahay ng kuya ko, im so proud of him.

    Marunong na sya sa bahay at sa buhay. And to add to that, He's independent.

    Just be happy for her. And tama yung ginawa mo Donna, dapat lagi may warm welcome.

    I always hug my brother everytime umuuwi sya. HAHAHAHAHHAA!

    ReplyDelete
  7. ang sweet ni ate hehehe...
    iba ang independence dearie, exhilirating!
    ako ang prinsesa sa bahay, being the bunso and the only gurl :D

    pero sa aming tatlo ako (i had two brothers)---
    ako yung maagang naginsist ng independence,
    ako lang yung nagdorm (i had my own flat)
    nung 3rd year highschool pa lang hanggang college.
    tapos, ako lang din naginsist na maging working student,
    ito lang nakakatawa, nakaya kong alagaan sarili ko,
    magluto maglinis ng bahay etcetera,
    pero tamad pa din ako maglaba hahaha,
    umuuwi ako ng weekend just to haul behind me a load of dirty clothes haha...

    iba ang independence dear...

    sa bahay, i dont care about money, i get to eat 3 times a day or as much as i would want to, e lalo na at nung mga panahong to working na yung dalawa kong kuya so panahon na ito ng pagalpas namin sa hirap, sabi ng kuya ako naman itong nagpapatawa na gustong yakapin ang hirap. hehehe, ayun neng, hindi ko trip humingi ng allowance, pinagkakasya ko ang nakukuha bilang service crew... pero sa kaya ko naman magbuhay senyorita by that time ahaha...

    pero pag nagipit. mabilis namang magtext ke kuya na mabilis namang tumatakbo sa dorm para maghatid ng datung hehe.

    iba ang buhay magisa, mahirap, pero rewarding---

    something one can be proud of :D





    ang sweet mo ate,

    na miss ko mga kuya ko...
    wala akong ate :(

    hays... oo bisita din tawag sa akin ahaha...
    ganun talaga ata :D

    ReplyDelete
  8. wow..haba ng comment!! :D
    sabi ko naman sa inyo.. i like sweets. kaya sweet ako! :)

    ReplyDelete
  9. parang feel ko din mging independent hehe

    ReplyDelete
  10. trust me it wasn't that easy!! cb nga ni donna... :D

    ReplyDelete
  11. tabi kayo ni sis :D kahit sandli db.. bonding uli!!

    ReplyDelete
  12. :D ganun talaga ang buhay...kailangan malayo ang ibang tao para lang marealize nyo worth ng isat isa :D

    ReplyDelete
  13. masarap maging independent :D i am living an independent life since 2004...mahirap pero fulfilling :D

    ReplyDelete
  14. may goosebumps ako!
    iba kasi pag usapang kapatid!
    nato-touch ako lalo na sa mga katulad kong mapagmahal pero hindi obvious!
    hahaha

    ReplyDelete
  15. ako kasi yung tipo ng taong maka-parents pa rin!!
    Papa's girl sabi nga
    parang di ko pa sila kaya iwan!..

    haay, kainggit nman kayo! :)

    ReplyDelete
  16. yeah.. hindi rin kasi ako showy..yun un!!

    ReplyDelete
  17. lukaret, malapit ka na nga din mag-asawa eh! masanay ka na!

    ReplyDelete
  18. hehe.. yun nga eh..
    lukring!! waaaah!! pano kaya yun?.. :D

    ReplyDelete
  19. being independent doesn't mean naghahanap ng kahirapan sa buhay..
    medyo kailangan lang talaga maging handa..
    may mga bagay na dapat isa-alang-alang na hindi na dapat isinasandal sa mga magulang..
    nung una nahirapan talaga ako..
    nahirapan-> hindi dahil sa mga bagay na ako na lang ang gumagawa at wala ng magulang na tutulong sa akin..
    nahirapan ako.. dahil.. wala akong kasabay kumain.. wala akong kakulitan.. tahimik sa apartment.. at di ko kasundo ang mga tao sa paligid ko..
    pero isa lang din ang masasabi ko..
    hawak ko ang buhay ko,..
    at masarap pala pa yung feeling na miss na miss nila ako..
    hehehe...

    ReplyDelete
  20. aba..aba.. isang serious comment ito!!
    is that you cess?? ;)

    ReplyDelete
  21. ay nako. pustahan tayo, baka pag mga 1st months na magkasama kayo ni mr. palengke, lagi ka ngumangalngal at baka gusto mo na umuwi ulet sa parents mo :D

    ReplyDelete
  22. hindeh...! kakambal ko yan..
    jowkness..!
    hahaha...!
    eh serious din kasi ang post mo..
    kakaloka ka talaga...!

    ReplyDelete
  23. Normal lang po dito sa UK ang humihiwalay sa magulang kapag 'adult' na sila at may trabaho na.

    Pero personally ayoko tumiramagisa, kasi walang maglalaba at magluluto para sakin. Although marunong nman ako ng lahat ng gawaing bahay iba parin yung may kasama ka sa bahay, di malungkot. Kahit na napapagalitan, atleast may pumapansin sayo. Pag ikaw lang magisa sa bahay kakausapin mo sarili mo.

    ReplyDelete
  24. i would have done the same thing.
    kaya ako nagaaral para makagraduate at makapagtrabaho at makalayas na sa bahay. lol

    :]

    ReplyDelete
  25. nyahaha! ganun..
    sarap kaya ng kasama family.. :)

    ReplyDelete
  26. saludo dalawang kamay magkabilaan sa sis mo....

    ReplyDelete
  27. kelan ka naman susunod sa yapak ng kapatid mo??? haha

    ReplyDelete
  28. hmmm.. i'll let you know. Don't worry,,hehe :D

    ReplyDelete

Disqus for Momsky D